TEST ZONDER AFBEELDING

  
Afgelopen weken waren wij met de caravan in Frankrijk op vakantie. Een onderdeel van de vakantie was gedurende een week schilderen in de Morvan bij Henk van den Berg. Zelf heb ik geen talent voor dit werk en  ben ik jammerlijk bij 'de kopvoeters' blijven steken, maar Joanne doet het graag en ik vermaak mij in die tijd met wandelen met de honden, het vorderende schilderwerk bewonderen en fotograferen. We hadden een leuke groep en een heel gastvrij verblijf werd ons geboden door Henk en zijn vrouw Jessica, zij die ons gedurende de hele week fantastische maaltijden serveerde. Alleen daarom al zou je willen gaan schilderen. Op de foto boven worden de werkstukken besproken die door de groepsleden gedurende de week waren gemaakt. Soms op lokatie en soms in het atelier. Op de foto onder wordt geschilderd in een kapel van een kasteel in de buurt. Voor verdere informatie over het  schilderen in de Morvan click hier 

  vandaag vierden wij de verjaardag van mijn kleindochter Zenna, die alweer 10 jaar is geworden, ze kreeg veel kado's van alle tantes, ooms, opa's en oma's waaronder deze ivoorkleurige fiets. Ook kreeg haar kamer en balkon voor deze gelegenheid een nieuw design. 
 

op verzoek van Els hier het gedicht bij de Meiboom gedeeltelijk in ABA  (algemeen beschaafd Achterhoeks) Het woord 'chillen' is overigens geen Achterhoeks Op de foto lezen wij blij-verrast bij aankomst als eerste het gedicht onder de boom, hierbij met telelens bespied door buurman Jan.

Beste Quinta, Iris, Frans en Joanne

Deze mooie nieuwbouw is nu bijna in kruiken en kanne…….

In de Achterhoek komt dan meestal wat actie van de buurt in zicht

Een meiboom wordt gezet, compleet met rooskes, krans en gedicht

Jullie zijn hier duidelijk al aardig thuis en gewend

Zelfs de grenzen van de lokale vergunningen lijken succesvol verkend

Maar ja, wat is het nu? Een schuur, prieel of atelier,

Of toch een studio of zoals wij hoorden, een sauna, o jee!

Als bosbuurt vinden wij een sauna midden in ons bos een prima plan

Kunnen we regelmatig stoom afblazen en al wat zoal niet kan,

Na afloop chillen op jullie Hazelaarplein of zomaar wat praten of gissen

Zodat iedereen steeds goed op de hoogte is van de lokale gebeurtenissen

Meiboom zetten wordt hier altijd gevolgd door Meiboom verteren

En wat Achterhoeks leren zal de inburgering daadwerkelijk completeren

Met ow huus now klaor kxf6nt ijluu veurlopig aaarig veurdan

Heb't er moar unmundig vxf6lle plezier en weinig narigheid van

Wi'j bunt manges bli'j met zuk volk as naober-mensen

Grune vingers en andacht voor mekare, dat kxf6w ons neet better wensen

Howel, eilijk mo'j nog 'buurte maken', dat is 'buurt vragen'

Zodat er hulp gegarandeerd is bij vieren of bij dragen

Da's zo de gewxf6nte a'j in de Achterhoek ni'j komt won't of recrexebr'n

Maor dat kan jo mooi bi'j 't Meiboom verteer'n

de Bosbuurt 

 
Het huisje is afgelopen week geplaatst, alleen moeten wij nu nog het verfwerk ter hand nemen, alwaar we afgelopen weekend druk mee zijn begonnen. Ook de buurman helpt graag een handje en heeft beloofd met verven door te gaan wanneer wij inmiddels weer in Barendrecht zitten. De buren leven sowieso erg mee, getuige deze foto; de 'meiboom' met gedicht, die zij speciaal voor deze gelegenheid hebben opgericht. Het plaatsen van een meiboom is een Achterhoekse gewoonte, waarbij de buurt dit organiseert wanneer men bouwt. Het is dan daarna wel de bedoeling dat men gezamelijk wordt uitgenodigd voor het  'meiboom verteren' . Met andere worden: je wordt geacht een feestje voor de buurt te organiseren en dat zullen wij dan ook met plezier gaan doen.

 
gisteren hebben wij de knoop doorgehakt en hebben wij ons tuinhuisje  besteld voor de recreatiewoning in de Achterhoek. Het is naar het model op de foto, maar niet geheel hetzelfde, omdat het spiegelbeeldig wordt en de dichte ruimte en de ramen worden wat groter. Het huisje ongeveer in dezelfde kleuren, wordt als het goed is eind april geplaatst, maar voor die tijd moet er nog heel wat voorbereidingswerk op het terrein gebeuren. Na een afwezigheid van een maand of twee is er nu weer wat meer gelegenheid in de weekends naar de Achterhoek te reizen.   

Het gesprek met de koningin ging als volgt: Zeg Huub merk je daar wat van, van dat verbod van de bisschoppen om jouw liederen te mogen zingen. Ja wat denk je Bea, het heeft een hele slechte invloed op de verkoop van mijn bundels en het voelt erg slecht, je wordt toch op een bepaalde manier weggezet. Nou Huub, die teksten van jou zijn toch af en toe ook wel een beetje al te cryptisch, geef toe:  ' vreemdeling zonder geslacht' en al zulke rare zinnen, of dat chemicalienlied wat dan uit volle borst moet worden meegezongen, vroeg of laat krijg je daar toch een keer last mee, trouwens dacht je dat ik alles kon zeggen?  Bij mij zitten ze ook steeds mee te kijken als ik eens wat te melden heb. Laatst nog bij mijn kerstboodschap, toen ging die Rutte eerst langs bij Wilders om te vragen  'wat hij er van vond'……nou dan weet je het wel, het is toch om uit je vel te springen, iedereen heeft zijn mond vol over vrijheid van meningsuiting, maar dat geldt dan blijkbaar niet voor de majesteit. En protesteren kan je niet als koningin, je staat er helemaal alleen voor. Nou wacht maar Bea, ik weet wel wat, binnenkort word ik door de EO voor een interview 'gekneveld' en dan zal ik het wel eens voor je opnemen, op mijn eigen subtiele manier. OK, Huub maar wees vooral voorzichtig, want dat subtiele kennen we onderhand wel met dat enorme ego van jou, voor je het weet staan de kranten bol en hebben we de koninklijke poppen weer aan het dansen.

Van mijn neef Kees ontving ik zijn in eigen beheer uitgegeven boekje met de titel ‘Zeg Nee’ met als ondertitel: ‘ons gezin in WO 2′ Ik schreef al eerder een berichtje op dit web-log over mijn oom, die door zijn weigering joden op te halen in de problemen was gekomen en moest onderduiken, click door naar Rotterdamse politie in oorlogstijd

Mijn neef schrijft op het achterblad: Wij waren in de jaren 1940-1945 met ons vijven: vader, moeder en drie kinderen. Wij hebben het niet gemakkelijk gehad in die periode. Eerst waren de angstige dagen tijden de aanval op vliegveld Waalhaven, niet ver van ons vandaan en een paar dagen later het bombardement op Rotterdam. Vier van ons zouden in een concentratiekamp terecht komen. Nadat mijn vader in het voorjaar van 1943 was ondergedoken en negen maanden later werd verraden, stond mijn moeder er in die moeilijke tijden van voedsel- en brandstofschaarste tot juni 1945 alleen voor. Na het overlijden van mijn moeder in 1998 vond ik een stapeltje met potlood geschreven brieven, die vader ons had gestuurd tijdens zijn krijgsgevangenschap. Na die te hebben gelezen, nam ik mij voor de belevenissen van ons gezin tijdens de tweede wereldoorlog op te schrijven.

Als U in bezit wilt komen van dit boekje click hier

afgelopen vrijdag beleefden wij het hoogste punt van de remonstrantse kerk op het museumpark in Rotterdam. Hoe kan dit, want de kerk staat er al vanaf 1897?De kerk wordt n.l. momenteel gerenoveerd, o.a. nieuwe palen en fundatie exterieur en interieur worden opgeknapt. Het was vrijdag de bedoeling de windvaan, voorstellende ‘het schip’ als zinnebeeld voor ‘het leven’, weer terug te plaatsen, op het hoogste punt dus. De rotterdamse wethouder van cultuur mw. v.d. Laan zou met een bakje ophoog worden gehesen om deze officiele daad te volvoeren, maar daar werd door de stormwind een arbotechnisch stokje voor gestoken. De windvaan werd dus alternatief in de kerkzaal onthuld, voorzien van nieuw bladgoud, dus de foto rechts op deze site is nep want geshopped. Niet zo erg, want zo hadden wij de kans het kunststuk van zeer dichtbij te bewonderen. Ik ben al vele jaren op diverse manieren betrokken bij de renovatie van dit gebouw. Zowel als kerklid, eertijds in de commissie voor bouwzaken (fabryken) en nu mede als E- installateur voor de elektrotechnische installatie. Het kerkgebouw is tegenwoordig ondergebracht in de stichting ‘Arminius’ en wordt nu mede verhuurd t.b.v. allerlei culturele en verwante evenementen en bijeenkomsten. kijk op de site van Arminius